Çengelboynuzlu Dağ Keçisi (Rupicapra rupicapra)

4/9/2009 · Kategori: HAYVANLAR ALEMİ

Tanımı: Çift tırnaklılar takımının içi boş boynuzlular sınıfına ait hayvanlardır.

 

Dış Görünüşleri: Boyları 100-120 cm, kuyrukları 6-10 cm ve omuz yükseklikleri 75-85 cm olup ağırlıkları 35-50 kg arasındadır.

Gözleri oldukça büyük, kulakları ve burun kısımları kıllıdır. Boyun ve ayakları uzundur. Ayak tabanlarında bulunan yastıklar sayesinde en sarp kayalıklarda bile sıçrayabilirler.

 

Genellikle sık ve kısa olan vücut kılları kış aylarında daha uzundur. Erkek ve dişilerde bulunan boynuz, alından dik olarak çıkar ve boynuzların uçları çengel biçiminde geriye doğru kıvrıktır. Rengi siyah olan boynuzların uzunlukları 25-28 cm dolayındadır. Vücut renkleri yazın açık soluk kahverengi, kışın ise çok koyu siyaha yakın kahverengidir.

 

Yayılışları: Kaçkar Dağları’ndan batıda Mesudiye’ye kadar olan dağlarda, Erzurum’u çevreleyen dağlarda, Erzincan ve Tunceli arasındaki Munzur Dağları’nda, Erzurum-Bingöl arasındaki dağlarda, doğuya doğru Tekman ve Eleşkirt arasında, Ağrı’nın kuzeyinde, Ağrı Tendürek Dağları’nda, Van Gölü kuzeyinde Süphan Dağı’nda, Aladağ ve Sarıçiçek Dağları’nda bulunur.

 

Yaşam Ortamları ve Tarzları: Çengelboynuzlu Dağ Keçileri, yaz aylarında orman sınırının üzerindeki çıplak ve kayalık yerlerde; derin, otlu ve ağaçlı vadilerde; kışın ise orman içinde sarp vadilerde yaşarlar. Çengelboynuzlu Dağ Keçileri genellikle büyüklü küçüklü gruplar halinde yaşarlar. Sadece yaşlı tekeler yalnız ya da birkaç tekelik gruplar halinde dolaşırlar. Bu hayvanlar gündüzcül hayvanlar olup sabahın erken saatlerinde otlamaya çıkarlar. Öğle saatlerinde ise gölgelik bir yerde dinlenerek geviş getirirler. Öğleden sonra tekrar otlamaya çıkarlar ve eğer ay ışığı varsa saat 21-22’ye kadar otlamaya devam ederler.

Çok hareketli ve çeviktirler. Sarp kayalara çok hızlı bir biçimde iner ve çıkarlar, 7 m’ye kadar sıçrama yapabilirler. Islık gibi sesler çıkararak tehlike işareti verirler.

 

Besinleri: Yüksek dağlarda ve orman sınırlarında bulunan kokulu bitkiler ve otlar ana besinlerdir. Besin maddelerinin azldığı kış aylarında ise yosun, diken ve kar üstünde kalan ağaççıkların sürgünlerini yerler.

 

Üreme: Kızgınlık mevsimleri Ekim ve Kasım aylarıdır. Çiftleşme zamanı sürüye katılan tekeler arasında şiddetli çarpışmalar olur. 21 haftalık bir gebelik sürecinden sonra dişiler, Mayıs ayı dolaylarında bir ya da iki yavru doğururlar.

 

Doğumdan sonraki birkaç saat içerisinde hareket etmeye başlayan yavrular, 2-3 gün sonra tamamen hareketli bir hal alırlar. Yavrular bir sonraki çiftleşme zamanına kadar annelerini emerler. Erginleşme süreleri 1-2 yıl arasındadır.

Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!

0 yorum yazılmıştır